پایان سلطنت بارسا و رئال؟!

بازی‌به‌بازی جمله دیگو پابلو سیمئونه بود زمانی که اتلتیکومادرید را به عنوان یکی از شانس‌های اصلی قهرمانی در لالیگا عنوان کردند. سرمربی آرژانتینی در ادامه تاکید کرد که هنوز ۲۵ هفته باقی مانده است. کاملا مشخص است سرمربی اتلتیکو می‌خواهد فشار را از روی تیمش بردارد اما بدون شک احتمال قهرمانی وجود دارد و خاطره ۲۰۱۴ تکرار خواهد شد.

پایان سلطنت بارسا و رئال؟!
آنچه دیگران می خوانند:

گلزنی: آمار گلزنی اتلتیکو نسبت به فصل گذشته دو برابر شده. این تیم در ۱۳ هفته ۲۶ گل به ثمر رسانده و با میانگین 2 گل در هفته کاملا بهتر از سال قبل عمل کرده است. همچنین روخی‌بلانکو نشان داده وابسته به گلزنان خود نیست. اگر لوییس سوارس اشتباه کند مدافعی همچون ارموسو ظاهر می‌شود یا مارکوس یورنته، هافبک تا پیروزی را برابر سوسیداد رقم بزنند.

خط دفاعی منسجم: با دریافت تنها 5 گل در ۱۳ بازی، یان‌اوبلاک در مسیر پنجمین سامورا(جایزه بهترین دروازه‌بان فصل لالیگا) قرار گرفته است. دروازه‌بان اسلوونیایی در دیدار مقابل سوسیداد کاملا محو شده بود اما او در خیلی از بازی‌ها مهارهای تعیین‌کننده‌ای داشته است. خط دفاعی به این استحکام کمک می‌کند، با این حال دفاع کردن برای همه است. مهاجمان پرس را شروع می‌کنند و بازیکنان خط میانی حریفان را خفه می‌سازند و به همین خاطر حتی موقعیت‌سازی پیش نمی‌‌آید. یک دیوار صعب‌العبور حتی برای تیم‌های تهاجمی همچون سوسیداد است. 

 

ذخیره‌های کارآمد: با وجود آسیب‌دیدگی خوسه‌خیمنس و ژائو فلیکس، 2 رهبر تیم، سیمئونه از بازیکنانی چون سائول، کندوگبیا، کاستا و لودی استفاده کرد. همچنین در نیمکت بازیکنانی همچون ویتولو و توریرا را در اختیار داشت. استعداد بالا در نیمکت موجب می‌شود زمانی که شرایط بد پیش می‌رود ذخیره‌ها به تیم کمک کنند و همه چیز را به نفع خود پیش ببرند. همچنین می‌توانند در دقایق پایانی بازی تعیین‌کننده باشند. 

وابسته نبودن به هیچ بازیکنی: اتلتیکو بدون سوارس، بارسا را شکست داد و بدون فلیکس از سد سوسیداد عبور کرد. این 2 بازی بهترین مثال هستند تا نشان دهند روخی بلانکو به هیچ یک از ستاره‌های خود وابسته نیست. شاید اوبلاک و کوکه تنها بازیکنانی هستن که جایگزینی ندارند. بقیه جانشینانی دارند که می‌توانند مانند آن‌ها خوب کار کنند یا شاید هم بهتر عمل کنند. این یک ارزش اضافی در فصل طولانی محسوب می‌شود. 

برتری جسمانی: در خیلی از بازی‌ها اتلتیکو در نیمه دوم و به خصوص دقایق پایانی قدرت خود را نشان داده است. برتری فیزیکی خیلی از بازیکنانش در این زمینه تعیین‌کننده بوده. در رابطه با یورنته این موضوع کاملا آشکار است اما او تنها بازیکنی نیست که از لحاظ جسمانی در وضعیت خیلی خوبی بسر می‌برد و می‌تواند با این ویژگی برتر از بازیکنان حریف باشد. 

تشنه‌تر از همه: روخی‌بلانکو از میان تیم‌های حاضر در لالیگا تشنه‌تر است. مادرید و بارسا همه عناوین را فتح کردند اما اتلتیکو از ۲۰۱۴ نه در لالیگا و نه لیگ قهرمانان جامی را بالای سر نبرده است. اوبلاک که کاپیتان تیم است هرگز قهرمانی در این 2 رقابت بزرگ را تجربه نکرده است. 

سیمئونه: او کلید اصلی است و رهبر گروه به حساب می‌آید؛ مردی که به تازگی با ثبت رکورد ۳۰۰ پیروزی با اتلتیکو هویت این تیم را عوض کرد تا برای کسب همه عناوین بجنگد. همانطور که مارکا اعلام کرده قرار است قرارداد سرمربی آرژانتینی که تا سال ۲۰۲۲ است تمدید شود. سیمئونه اکنون در مسیر فتح دوباره لالیگا قرار دارد.

 

آنچه دیگران میخوانند:

ارسال نظر