خداداد عزیزی: در ایران مورینیو زیاد داریم

نتخاب اعضای هیئت مدیره و مدیران عامل سال‌هاست بر اساس روابط شکل می‌گیرد. در چند باشگاه انتخاب سرمربیان هم بر همین اصول غلط صورت می‌گیرد.

خداداد عزیزی: در ایران مورینیو زیاد داریم
آنچه دیگران می خوانند:

خداداد عزیزی شرایط کنونی فوتبال را بسیار نامطلوب‌تر از سال‌های گذشته می‌بیند. با حماسه‌ساز ملبورن در خصوص شروع لیگ برتر، حواشی مسابقات و... گفت‌وگویی انجام دادیم که می‌خوانید.

زودتر از هفته ششم نمی‌توان قضاوت کرد

طبیعی است هفته‌های نخستین مسابقات کیفیت خوبی نداشته باشد. به دلیل شرایط کرونایی جامعه مشخص نبود لیگ چه زمانی شروع شود. برخی تیم‌ها دیر بسته شدند و دیر شروع کردند. بعضی تیم‌ها در فصل نقل و انتقالات نتوانستند درست و بر اساس نیاز بازیکن بگیرند و مسلماً قبل از هفته ششم زود است در مورد تیم‌های مدعی صحبت کنیم. فقط می‌توان گفت تیم‌های فولاد و گل‌گهر در فصل نقل و انتقالات بازیکنان خوبی گرفتند. مس رفسنجان امکانات مناسبی دارد. پرسپولیس، استقلال، سپاهان و تراکتور هم بازیکنان خوبی دارند. نساجی و صنعت نفت با در نظر گرفتن شرایط مالی و داخلی شروع خوبی داشتند.

انتخابات اکثراً بر اساس روابط است

انتخاب اعضای هیئت مدیره و مدیران عامل سال‌هاست بر اساس روابط شکل می‌گیرد. در چند باشگاه انتخاب سرمربیان هم بر همین اصول غلط صورت می‌گیرد. ما در این مملکت فردی را داریم که قصد بی‌احترامی ندارم اما استایل و چهره او به خیلی از مشاغل می‌خورد به جز کار در فوتبال. در نگاه اول طرف شبیه دلال‌های بازار دلار است! اما به راحتی تیم می‌گیرد، پدر تیم را درمی‌آورد و به تیم دیگری می‌رود.

بر اساس تن صدا دستیار انتخاب می‌کنند

حالا یک پدیده جالب در کار صنف ما ظهور کرده و آن قدرت شلوغ‌بازی کمک‌مربیان در کنار زمین در راستای تحت ‌تأثیر قرار دادن داورهاست. من زمان سرمربیگری چند مرتبه به تشخیص غلط داور اعتراض و انتقاد کردم و متهم شدم به بی‌اعصابی و بداخلاقی؛ حالا مربیان رفتار بسیار تندتری انجام می‌دهند و اسم کارشان تعصب به تیم‌شان شده است. این روزها که تماشاگر به استادیوم نمی‌رود در تلویزیون سر و صدای کنار خط مربیان را می‌شنویم؛ یعنی کار به جایی رسیده که یک سرمربی می‌بیند مجبور است دو، سه دستیارش را بر اساس تُن صدای بلند و شکلک درآوردن کنار خط انتخاب کند.

کلوپ و گواردیولا این‌قدر ادعا ندارند

مصاحبه‌های قبل و بعد از بازی اکثر مربیان شبیه هم و یک شو شده است؛ ما تیم حریف را آنالیز کرده‌ایم و اگر بچه‌ها خواسته‌های کادر فنی را درست پیاده کنند ۳ امتیاز را می‌گیریم و امیدواریم داوری اشتباه نداشته باشد. فلان نفرات هم مصدوم و محروم هستند. این اغلب صحبت‌های قبل از بازی‌هاست و بعد از مسابقه بستگی به برد و باخت دارد؛ اگر تیم برنده شده باشد مربی می‌گوید همان‌طور که قبل از مسابقه عرض کردم روی حریف شناخت داشتیم و بچه‌ها خواسته‌های ما را اجرایی کردند، اگر هم تیم باخته باشد بچه‌ها خواسته‌هایشان را اجرا نکردند، بدشانس بودند، بازیکنان اشتباه فردی داشتند و داور و کمک‌داور باعث باخت شدند. خلاصه ابر و باد و مه و خورشید و فلک در شکست سهم داشته‌اند جز خود سرمربی (خنده). باور کنید یورگن کلوپ، گواردیولا، آنچلوتی، روبرتو مانچینی و... اندازه بعضی آدم‌های فوتبال ما ادعا ندارند و صحبت از تاکتیک نمی‌کنند.

در ایران مورینیو زیاد داریم

فوتبال‌مان به قدری بی‌در و پیکر شده که هر کس دنبال کار مربیگری است. خیلی از آقایان در جوانی به گربه هم لگد نزده‌اند چه رسد به توپ اما تا سؤال می‌شود چطور می‌خواهند مربی شوند از مورینیو اسم می‌برند. مورینیو یک استثنا در فوتبال جهان است و حالا می‌بینیم در ایران تعداد مورینیوها خیلی زیاد شده است. در این فوتبال افرادی مدرک حرفه‌ای دارند که آدم می‌خواهد از خنده به ریسه بیفتد! آن‌ وقت این آدم‌ها که یک بازی ملی در کارنامه ندارند می‌گویند چرا جواد نکونام، مهدی رحمتی، محرم نویدکیا و... بدون مدرک حرفه‌ای سرمربیگری می‌کنند. صادقانه باید گفت در فوتبالی که امثال شما مدرک حرفه‌ای دارید بازیکنان ملی عارشان می‌شود دنبال چنین مدرکی بروند. منظورم به مخاطبان خاص در فوتبال ایران است. یادتان باشد مدرک تحصیلی اثبات می‌کند شما تحصیلکرده هستید اما ضمانت نمی‌کند شما آدم فهمیده‌ای هستید! من خودم در کلاس B آسیا به چشم می‌دیدم همکلاسی ۱۳۰ کیلویی داشتم که فکر کنم استوار بود و همیشه سر کلاس چرت می‌زد و در کلاس عملی که داخل زمین بود، حضور نداشت اما مدرک گرفت. در کلاس A آسیا که من، یحیی گل‌محمدی، علی دایی، منصوریان و... حضور داشتیم باز هم همکلاس عجیب و غریب داشتیم.

اتهامات مدیران استقلال را دیدید؟

وضعیت مدیران فوتبال را هم می‌بینیم. شما یک مدیر فوتبالی درست و حسابی پیدا کن و نشان جامعه فوتبال بده! این چه فوتبالی است که یک مدیر فوتبالی ندارد؟ هفته قبل چشمم به صحبت‌های مدیران باشگاه بزرگی به اسم استقلال در تلویزیون افتاد همه‌جور اتهامی به هم زدند و یکهو یک نفر از گوشی موبایلش وویس دیگری را پخش کرد. آیا شما هم دیدید آدم‌های ۵۰، ۶۰ ساله چه رفتاری داشتند؟ این اتفاقات نشان می‌دهد انتخاب مدیران در این فوتبال چه مبنایی دارد یا ندارد؟ مدیرانی داریم که صدای بسم‌الله گفتن‌شان به عرش می‌رود ولی دنبال زیرآب‌زنی، کارهای پشت‌ پرده و... می‌روند. در فوتبال بابت جادوگری و دلالی کم بدبختی نداشتیم که این مسائل زشت هم پدیدار شده است. کارشناسانی را در صدا و سیما می‌بینم که تابلو در حال نان قرض دادن هستند و صداقت ندارند.

 

آنچه دیگران میخوانند:

ارسال نظر

 

روی خط رسانه